Συνέντευξη: Γιώργος Χατζηγεωργίου '92
Μιλήσαμε με τον Γιώργο Χατζηγεωργίου, απόφοιτο του Anatolia High School της τάξης του 1992. Ο Γιώργος σπούδασε Μηχανολόγος Μηχανικός και Οικονομικά στο Tufts University και συνέχισε με μεταπτυχιακές σπουδές στον ίδιο κλάδο στο Massachusetts Institute of Technology (ΜΙΤ).
Η επαγγελματική του πορεία ξεκίνησε από την Accenture και τη Yahoo, ενώ στη συνέχεια υπήρξε συνιδρυτής του e-food.gr, CEO της HouseTrip και επενδυτής σε εταιρείες όπως η Revolut.
Τα τελευταία εννέα χρόνια έχει επικεντρωθεί στον τομέα του Health & Wellness, ως συνιδρυτής και πρόεδρος της Zoe.com, αλλά και ως επενδυτής σε εταιρείες όπως οι Synex Medical, PhaseV Trials, Throne Science και άλλες.
Το Κολλέγιο Ανατόλια με βοήθησε να έχω μια ξεκάθαρη πυξίδα αξιών — ειλικρίνεια, αγάπη, καλοσύνη, ταπεινότητα
Η καλύτερη ανάμνηση που έχω από το σχολείο …
είναι το Μουσικό Τριήμερο, που ιδρύσαμε το 1992 με τον φίλο μου τον Μιχάλη Μπουτάρη. Ήταν το πρώτο “επιχειρηματικό εγχείρημα” μας και μου έδειξε τι μπορείς να πετύχεις όταν έχεις έναν ξεκάθαρο στόχο και εξαιρετικούς συνεργάτες. 200 παιδιά συνεργαστήκαμε με τρομερή θέληση και χαρά και παρ’ ότι είχαμε πολλές αναποδιές, μπορέσαμε να δημιουργήσουμε κάτι καινοτόμο και να αποστείλουμε βιβλία για τη Μακεδονία σε 192 πανεπιστήμια του εξωτερικού.
Ο αγαπημένος μου καθηγητής / καθηγήτρια ήταν …
ο Αλέκος Πιστοφίδης. Με έκανε να αγαπήσω τα μαθηματικά και, πάνω απ’ όλα τον δομημένο και αναλυτικό τρόπο σκέψης.
Το αγαπημένο μου σημείο στο campus …
ήταν το γήπεδο μπάσκετ δίπλα στην τότε κεντρική πύλη - θυμάμαι να ξεχυνόμαστε με το χτύπημα του κουδουνιού σε κάθε διάλειμμα, με τρομερή χαρά για να παίξουμε μπάσκετ.
Και επίσης το “τούνελ των Γερμανών”, το οποίο η ατίθαση παρέα μας “άνοιξε” και ευρηματικά οικειοποιήθηκε - σπάζοντας τη σκουριασμένη κλειδαριά και αντικαθιστώντας την με μία καινούργια, την οποία ο εξαιρετικός καλλιτέχνης συμμαθητής και φίλος μου (που δεν θα κατονομάσω) τη ζωγράφισε και την έκανε να μοιάζει πιο σκουριασμένη από την παλιά!
Το Κολλέγιο Ανατόλια με βοήθησε να…
έχω μια ξεκάθαρη πυξίδα αξιών — ειλικρίνεια, αγάπη, καλοσύνη, ταπεινότητα. Να συμπεριφέρομαι με τον ίδιο τρόπο και ενδιαφέρον προς όλους τους συνανθρώπους μου, ανεξάρτητα ποιοι είναι και τι κάνουν, και να προσπαθώ να νοιάζομαι και να βοηθάω ουσιαστικά τους άλλους.
Αυτή η πυξίδα, πιστεύω, με βοήθησε να είμαι πάντα ο εαυτός μου στο γεμάτο από αναλώσιμες και συναλλακτικές σχέσεις επιχειρηματικό περιβάλλον του εξωτερικού.
Τα στοιχεία που χαρακτηρίζουν την ταυτότητα των αποφοίτων του Κολλεγίου Ανατόλια είναι …
απλότητα, ανθρωπιά, καλοσύνη, γήινη πραγματικότητα, ανιδιοτελείς φιλίες, αλλά και εξωστρέφεια με ολίγον “chip on your shoulder”. Στοιχεία που απορρέουν από το μοναδικό πάντρεμα των κουλτουρών της Θεσσαλονίκης, του Ανατόλια αλλά και της παιδικής μας αθωότητας.
Για μένα το Κολλέγιο Ανατόλια είναι …
παράδοση, ρίζες και πηγή δύναμης. Το δεύτερό μου σπίτι. Το σχολείο στο οποίο φοίτησε όλη μου η οικογένεια — οι αδερφές μου, οι γονείς μου, οι θείοι μου, οι θείες μου, τα ξαδέλφια μου — και βέβαια, οι καλύτεροί μου φίλοι. Δάκρυσα όταν το επισκέφτηκα 30 χρόνια μετά, στο reunion μας. Κάτι σαν το “Σινεμά ο Παράδεισος”, που είναι και η αγαπημένη μου ταινία.
Το καλύτερο κομμάτι της δουλειάς μου είναι…
να δουλεύω με πολύ νεότερους από εμένα ανθρώπους που έχουν αξίες, όρεξη, θετική ενέργεια και φιλοδοξία να δημιουργήσουν. Και επίσης, η ανεκτίμητη χαρά που νιώθω όταν ακούω πελάτες να μου λένε ότι τους “αλλάξαμε τη ζωή και την υγεία τους προς το καλύτερο”.
Θεωρώ σημαντική στιγμή στην επαγγελματική μου διαδρομή …
την απόρριψή μου 13 φορές από όλα τα κορυφαία Αμερικανικά πανεπιστήμια στα οποία έκανα αίτηση και εν τέλει, τη μετέπειτα αποδοχή μου από το Tufts στο 4ο εξάμηνο με τη 14η προσπάθεια. Ήταν μια εμπειρία που κόντεψε να με σπάσει στα δύο αλλά εν τέλει λειτούργησε ευεργετικά για τη γαλούχηση του χαρακτήρα μου και τη μετέπειτα διαδρομή μου.
Στο μέλλον θέλω να …
βοηθήσω τους ανθρώπους να είναι “υγιείς” αλλά με μια ευρύτερη έννοια του όρου. Σε μια εποχή που μέσω της τεχνητής νοημοσύνης όλοι θα έχουν πολλαπλές AI σχέσεις με λιγότερη ουσία και παραπάνω ψυχικά προβλήματα, θα ήθελα να βοηθήσω πιο πολλούς ανθρώπους να έρθουν κοντά ο ένας στον άλλον και να αναπτύξουν ουσιαστικές φιλίες και σχέσεις. Και ιδιαίτερα αυτούς που είναι “μόνοι ή ξεχασμένοι”.
Επίσης, θα ήθελα να βοηθήσω περισσότερους ανθρώπους να έχουν μια ουσιαστική συνομιλία με τον φόβο τους και να τον κάνουν συνεπιβάτη, και όχι οδηγό, στο ταξίδι της ζωής τους.