Συνέντευξη: Μάνος Σιόντας '10
Μιλήσαμε με τον Μάνο Σιόντα απόφοιτο του Anatolia High School της τάξης του 2010. Ο Μάνος είναι οικονομολόγος, έχει σπουδάσει στο University of Westminster, όπου ολοκλήρωσε το πτυχίο (BA) και το μεταπτυχιακό (MA), και σήμερα είναι υποψήφιος διδάκτορας. Η επαγγελματική του πορεία κινείται στον χώρο της οικονομικής διαχείρισης και της συμμόρφωσης, σε περιβάλλοντα υψηλών απαιτήσεων. Παράλληλα έχει αναπτύξει μια σταθερή και ουσιαστική σχέση με τη σύγχρονη τέχνη. Μέσα από τη συλλογή του, προάγει ενεργά τη σύγχρονη καλλιτεχνική δημιουργία, δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση στη στήριξη καλλιτεχνών και στη δημιουργία ενός ζωντανού διαλόγου μεταξύ έργων, δημιουργών και κοινού. Η συλλογή λειτουργεί όχι μόνο ως προσωπική διαδρομή, αλλά και ως πλατφόρμα ανάδειξης της σύγχρονης εικαστικής παραγωγής, με στόχο τη σύνδεση της τέχνης με τον δημόσιο λόγο και την καθημερινή εμπειρία.
Το Κολλέγιο Ανατόλια με βοήθησε να αποκτήσω global perspective
Η καλύτερη ανάμνηση που έχω από το σχολείο …
οι βόλτες στο campus με αγαπημένους συμμαθητές και φίλους. Οι ώρες στη βιβλιοθήκη, τόσο στην Eleftheriades, όσο και στη Bissell.
Ο αγαπημένος μου καθηγητής / καθηγήτρια ήταν …
η Έμμυ Μπακόλα. Μας δίδασκε English A2, και είχαμε υπέροχες συζητήσεις για τον Υπέροχο Γκάτσμπυ, τις οποίες δε θα ξεχάσω ποτέ. Θέλω να πω όμως ότι στο ίδιο σημείο της καρδιάς μου βρίσκεται και η Ελένη Αντωνάκου, που παρά το γεγονός ότι ήμουν μακράν ο χειρότερος μαθητής στη χημεία, με στήριξε απεριόριστα. Χημεία φυσικά, δεν έμαθα, όμως ήταν ένα πρότυπο καθηγήτριας που με ακολούθησε μια ζωή.
Το αγαπημένο μου σημείο στο campus …
Το παρκάκι δίπλα στο Stevens Hall. Άπειρες αναμνήσεις!
Το Κολλέγιο Ανατόλια με βοήθησε να…
αποκτήσω global perspective. Μου έδωσε πρόσβαση σε ένα world class ΙΒ και να συνυπάρξω με εξαιρετικούς συμμαθητές - τόσο σε ακαδημαϊκό, όσο και σε προσωπικό επίπεδο.
Τα στοιχεία που χαρακτηρίζουν την ταυτότητα των αποφοίτων του Κολλεγίου Ανατόλια είναι …
η ακεραιότητα, η καλλιέργεια πνεύματος, η κοινωνική ευθύνη και η διαχρονική σχέση με τη γνώση και τον άνθρωπο.
Για μένα το Κολλέγιο Ανατόλια είναι …
ένα πανέμορφο κομμάτι της ζωής μου, με αναμνήσεις που κρατούν μια ζωή, αλλά και φιλίες που κουβαλάω ακόμη και σήμερα. Μάλιστα, με κάποιους συμμαθητές μου έχουμε γίνει κουμπάροι, συνεργάτες, φίλοι, οικογένεια.
Το καλύτερο κομμάτι της δουλειάς μου είναι…
ότι διασφαλίζω τη διαφάνεια και τη συμμόρφωση στη διαχείριση οικονομικών πόρων σε μια τεράστια πετρελαϊκή εταιρεία, συμβάλλοντας στη χρηστή διοίκηση, στη βιωσιμότητα και στη λήψη κρίσιμων επιχειρησιακών αποφάσεων. Βέβαια, ο ρόλος μου πέραν της εργασίας είναι διττός και βαθύτατα κοινωνικός, καθώς μέσω της Συλλογής Σύγχρονης Τέχνης προσπαθώ να δώσω φωνή σε Έλληνες και Ευρωπαίους καλλιτέχνες, οι οποίοι αποτυπώνουν τη καθημερινότητα και την κοινωνία μας με απαράμιλλο τρόπο.
Θεωρώ σημαντική στιγμή στην επαγγελματική μου διαδρομή …
Λόγω του Covid-19, αναγκάστηκα να επιστρέψω στη Θεσσαλονίκη, κόβοντας στη μέση τη καριέρα μου στον πετρελαϊκό τομέα στη Λιβύη. Παρόλα αυτά, έμαθα πολλά για την ελληνική πραγματικότητα, ενώ είχα την ευκαιρία να ξαναβρεθώ με πολλούς φίλους, συμμαθητές και καλλιτέχνες της Συλλογής, έπειτα από αρκετά χρόνια στο εξωτερικό. Ήταν σχεδόν δυο χρόνια στα οποία η δουλειά είχε πολύ μικρότερο ρόλο στη καθημερινότητά μου, ειδικά εν μέσω μιας παγκόσμιας κρίσης, όμως εκτίμησα την επιστροφή στο σπίτι, σαν ένα «δώρο» της πανδημίας.
Στο μέλλον θέλω να ….
προσφέρω με κάθε τρόπο, σε παιδιά που οι γονείς τους δεν μπορούν οικονομικά να τους δώσουν την ευκαιρία να φοιτήσουν στο Σχολείο μας. Επίσης θέλω η Συλλογή να αφήσει το στίγμα της στη καλλιτεχνική ζωή της πόλης, δίνοντας βήμα σε φωνές που εάν δεν υπήρχε, δε θα τις ακούγαμε ποτέ.