Συνέντευξη: Τάσος Ανδρεάδης '13

Μιλήσαμε με τον Τάσο Ανδρεάδη, απόφοιτο του Anatolia High School, της τάξης του 2013. Ο Τάσος σπούδασε στο Τμήμα Πολιτικών Μηχανικών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και στη συνέχεια ολοκλήρωσε μεταπτυχιακές σπουδές στη Διοίκηση Επιχειρήσεων (Master in Management) στο INSEAD, ένα από τα κορυφαία διεθνή business schools.
Τα πρώτα του επαγγελματικά βήματα έγιναν μέσω προγράμματος Management Internship στη Marriott Middle East στο Ντουμπάι, όπου απέκτησε πολύτιμη εμπειρία σε ένα πολυπολιτισμικό και απαιτητικό επιχειρηματικό περιβάλλον. Στη συνέχεια εργάστηκε ως Consultant στη Deloitte Ελλάδας, εστιάζοντας σε έργα συμβουλευτικής και επιχειρηματικής ανάπτυξης στον τομέα του τουρισμού.
Σήμερα, κατέχει τη θέση του Διευθύνοντος Συμβούλου (CEO) της οικογενειακής επιχείρησης ΣΤΑΝΤΑ Α.Ε., συμμετέχοντας ενεργά στη στρατηγική ανάπτυξη και στη συνολική διοίκηση της εταιρείας.

 Για μένα το Κολλέγιο Ανατόλια είναι ένας σταθμός. Στη ζωή μας καλούμαστε όλοι να περάσουμε από πολλούς και νομίζω πως λίγοι θα έχουν σε εμένα προσωπικά ένα τόσο έντονο αποτύπωμα

Η καλύτερη ανάμνηση που έχω από το σχολείο …

είναι, νομίζω, ο χρόνος που περνούσαμε στο μεγάλο διάλειμμα τα μεσημέρια. Μιλούσαμε με φίλους, τρώγαμε το κολατσιό μας, γελούσαμε και περιηγούμασταν στο μαγευτικό αυτό campus. Το μωσαϊκό όλων αυτών των στιγμών μού έχει αφήσει ένα πολύ γλυκό αποτύπωμα.

Ο αγαπημένος μου καθηγητής / καθηγήτρια ήταν …

Χωρίς να θέλω να αδικήσω κανέναν, νομίζω πως ο κ. Δημοσιάρης, που μας δίδασκε μαθηματικά στην Α΄ και Β΄ Γυμνασίου, υπήρξε ιδιαίτερα αγαπητός μου καθηγητής. Θυμάμαι χαρακτηριστικά την επιμονή του σχετικά με τα καθαρά γράμματα, το οργανωμένο γραπτό, τη συνέπεια και την ευγενική συμπεριφορά, που, αν και δεν αφορούσαν αριθμούς, ο ίδιος τα απαιτούσε. Δεκατρία χρόνια μετά, αντιλαμβάνομαι καθαρά τους λόγους για την επιμονή του. Γι’ αυτό και για άλλα πολλά τον ευχαριστώ πολύ!

Το αγαπημένο μου σημείο στο campus …

Η καντίνα και η υπέροχη, γεμάτη φύση αυλή της, στο Β΄ Σχολείο, ήταν ένα από τα πιο αγαπημένα μου σημεία μέσα στο campus του σχολείου μας. Αυτό που την έκανε τόσο ξεχωριστή, πιστεύω, ήταν η αίσθηση ανεμελιάς που μας πρόσφερε. Ήταν ένας χώρος όπου οι καθηγητές δεν σύχναζαν – ή τουλάχιστον έτσι νιώθαμε εμείς – και αυτό μας έδινε την ελευθερία, μόλις χτυπούσε το κουδούνι, να εκφραστούμε, να παίξουμε και να χαλαρώσουμε με τους συμμαθητές μας. Εκεί, στον δικό μας μικρό κόσμο, μπορούσαμε να ζήσουμε τις στιγμές μας με τον δικό μας τρόπο και στη δική μας κλίμακα, δημιουργώντας αναμνήσεις που παραμένουν ζωντανές μέχρι σήμερα.

Το Κολλέγιο Ανατόλια με βοήθησε να…

Πέρασα έξι μαγικά σχολικά και εφηβικά χρόνια. Ίσως αυτή η φράση να ακούγεται κάπως προβλέψιμη ή στερεοτυπική, όμως εκφράζει απόλυτα την πραγματικότητα που έζησα. Μέσα από τις καθημερινές μου εμπειρίες, τις αλληλεπιδράσεις με το σχολείο και τις δομές του, αλλά κυρίως μέσα από τους ανθρώπους που το αποτελούσαν, διαμορφώθηκαν η προσωπικότητα, ο χαρακτήρας και ο τρόπος με τον οποίο βλέπω τον κόσμο. Γνώρισα ανθρώπους, μικρούς και μεγάλους, που άφησαν το δικό τους αποτύπωμα στη ζωή μου, ενώ απέκτησα γνώσεις, αξίες και εφόδια που καθόρισαν την επόμενη πορεία μου και είμαι βέβαιος ότι θα με συνοδεύουν για πάντα.

Τα στοιχεία που χαρακτηρίζουν την ταυτότητα των αποφοίτων του Κολλεγίου Ανατόλια είναι …

η δεκτικότητα σε ερεθίσματα, η αισιοδοξία και η προσαρμοστικότητα. Λίγα εκπαιδευτικά ιδρύματα στην Ελλάδα προσφέρουν τόσο μεγάλη πληθώρα ερεθισμάτων και επιλογών στους μαθητές τους όσο το Ανατόλια. Ακόμα και για παιδιά όπως εγώ, που, για να είμαι ειλικρινής, δεν πρωτοστατούσα στη συμμετοχή των διαφόρων clubs, η αντίληψη πως περιτριγυρίζομαι από συμμαθητές και καθηγητές με τόσα διαφορετικά ενδιαφέροντα αποτελούσε μια εξέχουσα καθημερινότητα. Διδάχτηκα πως ο καθένας μας έχει διαφορετικές κλίσεις, δεξιότητες και ενδιαφέροντα και εκεί ακριβώς βρίσκεται η δύναμη ενός συνόλου. Παιδιά από διαφορετικές κοινωνικοοικονομικές αφετηρίες, στα οποία η συνύπαρξη και η συνέργεια έδινε κάθε λόγο να είναι αισιόδοξα για το μέλλον και τις ικανότητές τους.

Για μένα το Κολλέγιο Ανατόλια είναι …

ένας σταθμός. Στη ζωή μας καλούμαστε όλοι να περάσουμε από πολλούς και νομίζω πως λίγοι θα έχουν σε εμένα προσωπικά ένα τόσο έντονο αποτύπωμα.

Το καλύτερο κομμάτι της δουλειάς μου είναι…

η ελευθερία να χαράξω τη δική μου πορεία και να διαμορφώσω το μέλλον μου, λαμβάνοντας τις εκάστοτε αποφάσεις. Παράλληλα, όμως, αυτή η ελευθερία είναι και η μεγαλύτερη πρόκληση, γιατί κάθε απόφαση συνοδεύεται από την ευθύνη που τη βαραίνει.

Θεωρώ σημαντική στιγμή στην επαγγελματική μου διαδρομή …

την πρακτική μου στα ΗΑΕ, ειδικότερα λόγω της χρονικής συγκυρίας μέσα στο πρώτο στάδιο του COVID. Βρέθηκα μόνος σε ένα ξένο κράτος, σε πρωτόγνωρες συνθήκες περιορισμών. Αναγκάστηκα να βγω από το comfort zone μου και να στηριχτώ στις δυνάμεις μου για να πάρω τα μέγιστα από αυτή την εμπειρία.

Στο μέλλον θέλω να …

συνεχίσω να εξελίσσομαι, αλλά να πετυχαίνω την ισορροπία στη ζωή μου. Εργασία και προσωπική ζωή είναι αλληλένδετες και συνεχώς μεταβαλλόμενες παράμετροι στην πορεία του καθενός και νομίζω πως η εξισορρόπηση των δύο διαμορφώνει τη ζωή μας.